arianpersian

كشف اسرار دعاي موفق

روايت شده كه روزي مردي در يك صبح سرد زمستاني به شهري مسافرت كرد. وقتي او وارد هتل آن شهر شد, متوجه شد كه كارمندان هتل و ميهمانان همه پابرهنه هستند. در رستوران هتل, شخص جذابي را ديد كه پشت ميزي در نزديكي او نشسته بود. مرد از او سوال كرد چرا شما كفش نمي‌پوشيد؟ آيا نمي‌دانيد كفش چيست؟ او در پاسخ گفت: “البته كه مي‌دانم كفش چيست.” آن مرد مسافر دوباره پرسيد: “پس چرا كفش نمي‌پوشيد؟” آن شخص در پاسخ گفت: “موضوع همين جا است كه چرا من كفش نمي‌پوشم؟” بعد از صرف صبحانه, مرد مسافر از هتل خارج شد. برف همه جا را پوشانده بود. اما بيرون از هتل نيز همه پابرهنه بودند. مرد مسافر به كنجكاوي از رهگذري پرسيد: <چرا در اين شهر كفش نمي‌پوشيد؟ آيا هيچ كس نمي‌داند كه كفش از پاها در مقابل سرما محافظت مي‌كند؟> رهگذر پاسخ داد: <ما مي‌دانيم كفش چيست. به آن ساختمان نگاه كن, آن ساختمان يك كارخانه كفش‌ دوزي است. ما به داشتن اين كارخانه افتخار مي‌كنيم به همين خاطر هفته‌اي يك بار در آن جا دور هم جمع مي‌شويم و به سخنراني رئيس اين كارخانه گوش مي‌دهيم. او به ما مي‌گويد كه كفش چه چيز عالي‌اي است.> مسافر پرسيد: <پس چرا كفش نمي‌پوشيد؟> رهگذر پاسخ داد: <آه, موضوع همين جا است كه چرا كفش نمي‌پوشيم؟> بسياري از مسيحيان نيز در رابطه با دعا همچون ساكنان اين شهر عمل مي‌كنند. آنها در مورد دعا مي‌دانند, به قدرت آن اعتقاد دارند, بارها موعظه‌هايي در مورد دعا مي‌شنوند با وجود اين, دعا بخش مهمي از زندگي آنها را تشكيل نمي‌دهد. من از طريق مطالعه كلام خدا و مسافرت‌هايي كه به نقاط مختلف دنيا كرده‌ام, به اين يقين رسيده‌ام كه هر جا اشخاص مطابق اصول كتاب مقدس دعا مي‌كنند, خدا بطور ويژه‌اي در زندگي آنها و از طريق آنها در زندگي ديگران كار مي‌كند. يك كليسا يا يك سازمان مسيحي را به من نشان دهيد كه بر دعا تأكيد مي‌كند و من به شما نشان خواهم داد كه چگونه از طريق خدمت اين كليسا يا سازمان, مردم براي عيسي برانگيخته مي‌شوند و براي او شهادت مي‌دهند. از طرف ديگر كليسايي يا يك سازمان مسيحي را نشان دهيد كه تأكيد اندكي بر دعا مي‌كند و من به شما ايمانداران دنيوي را در آن كليسا نشان خواهم دادكه كمتر توجهي به سرنوشت جان‌هاي گمشده نشان مي‌دهند. زندگي آنها به بهترين وجهي در كليساي افسس (مكاشفه 2) و كليساس لائودكيه (مكاشفه 3) نشان داده شده. حال كه به راز دعاي موفق مي‌پردازيم, اجازه دهيد كه به شش مسأله حياتي پاسخ گويم.jesus_right_hand

دعا چيست؟

به زباني ساده, دعا ايجاد ارتباط با خدا است. شما به عنوان فرزندان خدا خوانده شده‌ايد تا با دليري به تخت فيض او نزديك شويد. پولس رسول مي‌نويسد: <پس چون رئيس كهنه عظيمي داريم كه از آسمانها در گذشته است يعني عيسي , پسر خدا, پس با دليري (اعتماد) نزديك به تخت فيض بياييم تا رحمت بيابيم وفيض را حاصل كنيم كه در وقت ضرورت (احتياج) ما را اعانت كند.> (عبرانيان 14:4-16) چون خدا شاه شاهان, رب‌الارباب و آفريننده آسمان و زمين است, ما بايد با احترام به حضور او بياييم. ولي از طرف ديگر او پدر مهربان و آسماني ما نيز است كه به فكر ما بوده و از داشتن مشاركت و دوستي با ما لذت مي‌برد. در نتيجه با دانستن اين واقعيت كه او بيش از هر كس ديگري كه ما را دوست داشته يا خواهد داشت ما را دوست دارد, مي‌توانيم با احترام و با قلبي مملو از شادي به حضور او بياييم. بنا به گفته اي : < دعا هم مجرا و هم موجد و مولد عبادت مي باشد. روح عبادت همان روح دعا است. همان طور كه جسم و جان با هم پيوسته مي باشند و همان طور كه حيات و قلب ما به يكديگر وابسته مي باشند, دعا و عبادت نيز به هم وابسته اند. بدون عبادت, دعاي واقعي وجود ندارد و بدون دعا, عبادت وجود ندارد.> دعاي واقعي, ابراز سرسپردگي و عبوديت ما به پدر آسماني است و دعوتي است براي اين كه چون ما با او سخن مي گوييم, او نيز با ما سخن بگويد.

چه كسي مي‌تواند دعا كند؟

هر كسي مي‌تواند دعا كند اما تنها كساني كه در ايمان به مسيح و اطاعت از سلوك مي‌كنند, مي‌توانند انتظار داشته باشند كه جواب دعاهاي خود را بيابند. عيسي مسيح مي‌گويد: <من راه و راستي و حيات هستم هيچ كس نزد پدر جز به وسيله من نمي‌آيد.> (يوحنا 6:14) رابطه و مشاركت ما با خدا زماني كه ما مسيح را به عنوان نجات‌دهنده و خداوند خود مي‌پذيريم, آغاز مي‌گردد. براي دعاي موفق داشتن قلب پاك بسيار حائز اهميت است امري حياتي محسوب مي‌شود. نويسنده مزامير مي گويد: < اگر بدي را دل خود منظور مي داشتم, خداوند مرا نمي شنيد> ( مزمور 66 : 18 ). در صورتي كه گناه اعتراف نشده اي در زندگي ما وجود داشته باشد نمي توانيم از خدا انتظار داشته باشيم كه به دعاي ما جواب دهد. اغلب, روحيه عدم بخشش در ما يكي از موانع اصلي دعاي ما محسوب مي‌گردد. عيسي مي‌فرمايد: “وقتي كه به دعا بايستيد, هر گاه كسي به شما خطا كرده باشد, او را ببخشيد تا آن كه پدر شما نيز كه در آسمان است, خطاياي شما را معاف دارد.> (مرقس 25:11). هيچ دعايي بجز دعاي اعتراف, از قلبي كه هنوز از اسارت عدم بخشش و تلخي آزاد نشده توسط پدر آسماني شنيده نمي‌شود. من و شما اگر مي‌خواهيم به قدرت دعا كه جزئي از ميراث مسيحي ما است دست يابيم, بايد با قلبي بخشنده به حضور خدا بياييم. به علاوه, اگر انتظار داريم خدا به دعاي ما پاسخ دهد بايد با دلي پر از ايمان دعا كنيم. عيسي مي‌فرمايد: <و هر آنچه با ايمان به دعا طلب كنيد, خواهيد يافت.> (متي 22:21) و <بر وفق ايمانتان به شما بشود.> (متي 29:9). با اين وجود تنها عده معدودي از ما اين سخنان را جدي مي‌گيريم و جرأت مي‌كنيم كه اين وعده‌هاي سخاوتمندانه خدا را بپذيريم و به خد اختصاص دهيم.

چرا بايد دعا كنيم؟

خدا به ما حكم مي‌كند تا دعا كنيم. اين حكم در بسياري از آيات عهد جديد تكرار شده است كه چند نمونه از آنها را مورد توجه قرار مي‌دهيم. بيدار باشيد و دعا كنيد ( لوقا 36:21, مرقس 38:14), با شكرگزاري دعا كنيد (فيليپيان 6:4, كولسيان 2:4), به روح دعا كنيد (اول قرنتيان 15:14), هميشه دعا كنيد و از آن دست نكشيد ( لوقا 1:18). در ضمن, ما دعا مي‌كنيم تا با خدا مشاركت و مصاحبت داشته باشيم. دعا براي ما تنها يك در خروج اضطراري براي فرار از مشكلات, خشنود ساختن خود و نايل آمدن به اهداف خودخواهانه نيست. دعا, تلفن مستقيم بين ما و خدا است كه توسط آن با خدا ارتباط و مشاركت برقرار مي‌كنيم. در طي دعا, ما از نظر روحاني تغذيه شده, جهت يك زندگي پيروزمندانه تقويت مي‌شويم و جرأت و دليري لازم شهادت موثر براي مسيح را در خود حفظ مي‌كنيم. دعاي خاص بر مبناي كتاب مقدس باعث ايجاد تغيير و تحول مي‌گردد. اين نوع دعا كساني را كه دعا مي‌كنند چنان دگرگون مي‌سازد كه به خدا اين فرصت و آزادي را مي‌دهد كه اراده خويش را به آنها مكشوف سازد. دعا, قدرت عظيم خدا را نيز براي تغيير مسير و روند طبيعت, زندگي بشر و ملل, آزاد مي‌سازد. دعاهاي وفادارانه ايمانداران پر از روح كه در تاريخ و كتاب مقدس به ثبت رسيده, مصداق اين حقيقت است.

به چه كسي بايد دعا كرد؟

ما از طريق خدمت روح‌القدس و در نام عيسي مسيح خداوند, به خداي پدر دعا مي‌كنيم. زماني كه ما به درگاه خداي پدر دعا مي‌كنيم, دعاي ما توسط عيسي مسيح پذيرفته مي‌شود و روح‌‌القدس آن را براي خداي پدر تفسير مي‌كند. اما چون خدا واحد است و خود را در سه شخصيت تثليث اقدس نمايان كرده و هيچ حسادتي نيز بين اين سه شخصيت تثليث وجود ندارد, در نتيجه دعا به عيسي مسيح و يا روح‌القدس نيز كاملا قابل پذيرش است. زماني كه ما دعا مي‌كنيم عيسي مسيح و روح‌القدس هر دو به نمايندگي از طرف ما شفاعت مي‌كنند. پولس رسول در روميان 8: 34 چنين مي‌نويسد: <…. آيا مسيح كه مرد بلكه نيز برخاست, آن كه به دست راست خدا هم هست و ما را نيز شفاعت مي‌كند؟> اما پولس رسول قبلاً در همين باب مي‌فرمايد: <و همچنين روح نيز ضعف ما را مدد مي‌كند…. و او كه تفحص‌كننده دلها است, فكر روح را مي‌داند زيرا كه او براي مقدسين بر حسب اراده خدا شفاعت مي‌كند> (آيات 26 و 27).

چه موقع بايد دعا كنيم؟

كلام خدا به ما حكم مي‌كند تا هميشه دعا كنيم (اول تسالونيكيان 5: 17). < چارلز اسپرجان > ( Charles Spurgeon ) گفته است: <دعا, طناب ناقوسي را به طرف پايين مي‌كشد و در آن بالا ناقوس بزرگ در گوش‌هاي خدا به صدا در مي‌آيد. برخي خيلي كم اين طناب را مي‌كشند, چرا كه آنها خيلي سست و ضعيف دعا مي‌كنند, و ديگران فقط گهگاهي تكاني به طناب مي‌دهند. اما كسي كه با آسمان در ارتباط است, كسي است كه با شجاعت به اين طناب مي‌چسبد و بطور مستمر و با تمام قدرت خود آن را مي‌كشد.> ما مي‌توانيم در طي روز بطور مكرر در دعا باشيم و در حالي كه وظايف روزانه خود را انجام مي‌دهيم توسط دعا, وقف و سرسپردگي خود را به خدا نشان دهيم. من دريافته‌ام كه مهم است هر روز خود را با دعا شروع كنم. وقتي كه از تخت خواب برمي‌خيزم به زانوهاي خود مي‌افتم تا او را پرستش كنم و به اين طريق به او مي‌گويم: <خداوندا, من در حضور تو سجده مي‌كنم و تو را به عنوان استاد خودم مي‌پذيرم.> در طي روز من افكار خود را بر خداوند متمركز مي‌كنم و اغلب با او صحبت مي‌كنم, او را تمجيد مي‌نمايم و به خاطر نيكويي, محبت و فيض او نسبت به خود از او تشكر مي‌كنم. براي تصميمات متعددي كه هر روز بايد بگيرم از او حكمت مي‌طلبم. من براي نجات دوستان و افراد ناشناس, براي شفاي بيماران و براي احتياجات روحاني و مادي سازمان < كمپس > ( Campus Crusade for Christ ) و خدمت‌هاي ديگر دعا مي‌كنم. حتي من دعا مي‌كنم كه طرز لباس پوشيدن, صحبت كردن و اعمال من باعث جلال خدا گردد. من از او مي‌خواهم كه توسط ذهن من فكر كند, توسط دل من محبت كند و توسط لبهايم سخن بگويد. چون او آمد تا گمشده را بجويد و نجات بخشد, من هم از او مي‌خواهم كه از طريق من گمشدگان را بجويد و نجات بخشد. در شب من چنين دعا مي‌كنم: <خداوندا, آيا چيزي در من وجود دارد كه تو را خشنود نمي‌سازد, چيزي كه بايد آن را اعتراف كنم؟> اگر روح‌القدس گناه يا ضعفي را به من نشان مي‌دهد آن را اعتراف مي‌كنم و با ايمان, پيروزي خدا را براي زندگي خود تقاضا مي‌كنم. پس از دعا من دوست دارم وقت خود را صرف مطالعه كلام خدا بنمايم و در آن به تعمق و تفكر بپردازم تا ذهن ناخود آگاه من در طول شب بر خداوند متمركز باشد. ضرورت ندارد هميشه روي زانوها يا حتي در يك اطاق خلوت دعا كنيم. خدا از ما مي‌خواهد تا هر جا گه هستيم بطور دائم با او در تماس باشيم. ما مي‌توانيم در حين رانندگي, شستن ظرف‌ها يا حتي وقتي كه در خيابان قدم مي‌زنيم دعا كنيم. هر چه بر دفعاتي كه افكار و آرزوهاي خود را با خدا در ميان مي‌گذاريم بيفزاييم, مشاركت و مصاحبت ما با خدا پر معناتر و رابطه ما با او نزديكتر خواهد شد.

دعاي ما شامل چه چيزهايي بايد باشد؟

گرچه نمي‌شود دعا را به صورت يك فرمول محدود نمود, اما عناصر اساسي خاصي را بايد در رابطه‌اي كه بين خدا و ما وجود دارد بگنجانيم, كه عبارتند از: پرستش, اعتراف, شكرگزاري, التماس يا طلب نمودن.
پ – پرستش: پرستش خدا به معناي عبادت و تمجيد خدا و به معناي احترام كردن و برافراشتن او در دل و فكر خود توسط لبهاي خود مي‌باشد. كلام خدا به ما تعليم مي‌دهد كه پدر آسماني ما مشتاق است با فرزندان خود مشاركت و مصاحب داشته باشد و تمجيد و پرستش بخشي اساسي از اين مشاركت را تشكيل مي‌دهد (يوحنا 4: 23-24 و عبرانيان 12: 28). پرستش خدا بيانگر اعتماد و توكل كامل ما به او و منعكس‌ كننده اعتماد و اطمينان ما به اين واقعيت است كه او دعاي ما را مي‌شنود. در ضمن, پرستش نشان‌دهنده احترام, ترس, محبت و قدرداني ما است.
ا – اعتراف: زماني كه دعاي خود را با پرستش و تمجيد خدا آغاز مي‌كنيم, روح‌القدس فرصت مي‌يابد تا همه گناهاني را كه بايد به آنها اعتراف كنيم بر ما مكشوف سازد. ما با ديدن پاكي, قدوسيت و محبت خدا به گناهكار بودن و ناشايست بودن خود پي مي‌بريم و با اعتراف به گناهان خود و بهره‌مند شدن از بخشش و آمرزش او, رابطه خود را با خدا دوباره برقرار مي‌كنيم و بدين ترتيب راه را براي خدا باز مي‌كنيم تا دعاي ما را بشنود و به آن پاسخ دهد (اول يوحنا 1: 7-9).
ش – شكرگزاري: هيچ چيز بيشتر از ابراز دايمي ايمان ما, خدا را خشنود نمي‌سازد. چه راهي بهتر از شكرگزاري ايمان ما را به خدا نشان مي‌دهد؟ كلام خدا به ما چنين حكم مي‌كند: <در هر امري شاكر باشيد كه اين است اراده خدا در حق شما در مسيح عيسي> (اول تسالونيكيان 5: 18). داشتن رويه و روحيه شكرگزاري ما را قادر مي‌سازد تا ببينيم كه خدا همه چيز را تحت كنترل و تسلط خود دارد و البته نه فقط بركات را بلكه مشكلات, ناملايمات و گرفتاري‌ها را نيز. زماني كه با قلبي شكرگزار به حضور خدا مي‌آييم, او به نفع ما وارد ميدان مي‌شود و بالعكس, روحيه عيب‌جويانه و عاري از ايمان باعث ناخشنودي خدا مي‌گردد و مانع بركات او مي‌شود و نمي‌گذارد خدا ما را غني و بارور ساخته براي جلال خويش به كار گيرد.
ا – التماس يا طلب نمودن: التماس يا طلب نمودن از خدا براي احتياجات خود ما و شفاعت كردن براي ديگران مي‌شود. ما بايد براي هر چيزي, آن هم بطور مشخص دعا كنيم. در حالي كه با خدا صحبت مي‌كنيد, بطور مثال از او بخواهيد تا انسانيت باطني شما تازه شود و هميشه نسبت به صداي روح‌القدس حساس باشيد و توسط آن تقويت شويد. براي مشكلات خود دعا كنيد. براي مقابله با وسوسه‌ها از او حكمت هدايت و قوت بطلبيد. در مواقع غم و غصه از او تسلي بطلبيد و بطور خلاصه براي هر چيز دعا كنيد (فيليپيان 6:4). سپس براي ديگران يعني براي شريك زندگي خود, بچه‌هاي خود, والدين خود و براي همسايه‌ها و دوستان خود دعا كنيد. براي شبان كليساي خود و براي مبشران و ديگر مسيحياني كه خدا مسووليت‌هاي ويژه‌اي به آنها سپرده است, دعا كنيد. براي صاحب منصبان و كساني كه بر شما حكومت مي‌كنند, دعا كنيد (اول تيموتاوس 2: 1-2) بطور خاص براي نجات جان‌هاي گمشده دعا كنيد. از خدا بخواهيد هر روز فرصت‌هايي ايجاد كند تا مسيح و خدمت روح‌القدس را با ديگران در ميان بگذاريد تا حكم اعظم مسيح تحقق پيدا كند (اول تيموتاوس 2: 3-4). از همانجايي كه در آن زندگي مي‌كنيد كار را آغاز كنيد. در جستجوي دوستان مسيحي ديگر باشيد تا با آنها دعا كنيد. براي آنها نيز دعا كنيد (متي 19:18). اين عناصر يعني – پرستش , اعتراف , شكرگزاري , التماس يا طلب نمودن – به بسياري از مسيحيان ياري نموده است تا دعاهاي بهتري داشته باشند.

منبع قدرت ما

قدرت ما به پول, نبوغ, استعداد واعمال وقف شده ما بستگي ندارد. <اي. ام. باندز> ( E.M. Bounds ) چنين نوشته است: <كليسا در جستجوي روش‌هاي بهتر است لكن خدا در جستجوي انسان‌هاي بهتر مي‌باشد…. آنچه كه امروز كليسا بدان نياز دارد تجهيزات بهتر, سازمان و تشكيلات جديد و روش‌هاي نوين نيست بلكه كليسا به زنان و مرداني احتياج دارد كه روح‌القدس بتواند آنها را به كار گيرد, زنان و مرداني كه اهل دعا باشند. روح‌القدس از ميان روش‌ها جريان پيدا نمي‌كند بلكه از ميان انسان‌ها. او نه بر تجهيزات بلكه بر انساندها قرار مي‌گيرد. او نه طرحها و نقشه‌ها را بلكه زنان و مردان دعا را مسح مي‌كند.> در سال1954 < راجر بانيستر > ( Roger Bannister ) ركورد يك مايل در چهار دقيقه را شكست. كسي تا آن موقع اين ركورد را نشكسته بود ولي < بانيستر > باور داشت كه مي‌تواند اين ركورد را شكست. او يك تصوير ذهني از خود ايجاد كرد مبني بر اين كه مي‌تواند اين ركورد را بشكند و بالاخره موفق هم شد. از سال 1954 تاكنون صدها ورزشكار ديگر اين ركورد را شكسته اند و علت موفقيت آنها اين بود كه < راجر بانيستر > ثابت كرد كه مي‌شود اين كار را انجام داد. اگر يك فرد تنها با استفاده از منابع انساني قادر است موفقيت‌هاي برجسته‌اي را كسب نمايد چقدر بيشتر شما و من مي‌توانيم با ايمان به خداي قادر مطلق و با استفاده از نيرو و منابع بي‌پايان مافوق طبيعي به موفقيت‌هايي نايل آييم.

This entry was published on February 12, 2013 at 9:58 pm and is filed under Uncategorized. Bookmark the permalink. Follow any comments here with the RSS feed for this post.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: